حریم دل

این روزها به‌خاطر شلوغی‌ها، آقای یار زودتر میاد خونه و وقتی هست چون دیگه نمی‌تونه خبر و کانال چک کنه و تحلیل بخونه، بیشتر با هم وقت می‌گذرونیم؛ بیشتر فیلم می‌بینیم و موقع دیدن اخبار بیشتر حرف می‌زنیم باهم...

شرایط، سخت و درعین‌حال به طور متناقضی مطلوبه! :)

با خودم گفتم نمیشه که همش از مضرات قطعی اینترنت و حس زندانی‌بودن غر بزنم و گلایه کنم، گاهی باید به قضایایی که کنترلشون دست من نیست، از یه زاویهٔ دیگه نگاه کنم و نکات مثبتش رو از لابلای نکات منفیش بکشم بیرون...

به تغییراتی که این چند روز توی زندگیم اتفاق افتاد فکر کردم، ذره‌بین دست گرفتم و از میون انبووووه نکات منفیِ جلب‌نظرکننده، دیدم عه چه خوب که آقای یار کمتر سرش توی گوشیشه :)

و به نظرم این در مورد هر اتفاقی توی زندگی‌هامون که زیادم باب‌میل پیش نمیره، صادقه...